Review "A Fork in the Road" in: Bluesforum (bron)
Door: El Mano & Bertje
Michael Dotson: guitars and vocals
Additional drums: Eric Broer van Dijk
De in 1957 geboren Michael Dotson heeft jaren lang als slide gitarist gespeeld in de Chicago Bluesscene en heeft zowel nationaal als internationaal veel getoerd.
Zes jaar lang heeft Dotson gespeeld bij Magic Slim & The Teardrops. Met deze band won hij in 2003 de prestigieuze WC Handy Award, Best Band 2003.
Begonnen op klarinet en saxofoon in groezelige bluesclubs besloot Dotson deze instrumenten aan de kant te schuiven na het zien van een live concert van Muddy Watters en in te ruilen voor een gitaar. Dat hem dit geen windeieren heeft gelegd blijkt uit het feit dat hij met Magic Slim gespeeld heeft op alle grote Amerikaanse festivals en regelmatig getoerd heeft in Europa, Brazilië en Japan. Tevens heeft hij gespeeld met mensen als Homesick James, Billy Boy Arnold, Aron Burton, Big Jack Johnson, Big Time Sarah en Willy Kent, terwijl hij als sessiemuzikant oa heeft mee gespeeld op albums van Magic Slim, Aron Burton, Liz Mandville Greezon, Jimmy Burns en Granae Louise.
Op zijn debuut album “Lightin’In My Pocket” uit 2006 is goed te horen dat hij zwaar geïnspireerd is door artiesten waar hij in zijn jeugd veel naar luisterde en later ook het podium mee heeft gedeeld. Op “A Fork In The Road” geeft Dotson hier een vervolg aan:
1. Gutbucket Boogie
Meteen de toon gezet met een vette slide en een donkerbruin stem geluid heerlijk old fashion soundje.
2. Yeah Now Baby
Mooi up tempo nummer met een prima laid back ritme.
3. A Fork In The Road
Iets meer sustain en reverb er op en gaan met dat mooie bronzen geluid in de titelsong. Niet alleen de sound is het beluisteren waard ook de teksten zijn voorzien van een diepgang die het gemiddelde te boven gaan.
4. Syncro Boogie
Exact wat het beloofd een boogie met een fijn randje op de gitaar.
5. Swing Dingby Baby
Het wachten was op een shuffle en daar is er dan een zo uit het boekje. Michael krijgt hier een meer dan plezierig geluidje uit de buizen getrokken, en gaat lekker in de lage tonen hangen, terwijl de luisteraar geen moment de bas of drum mist.
6. Truth Like Rain
Prachtig elektrisch versterkt verhaal dat wordt verteld door een vakman!
7. Ain’t Nothing Like Boogie
Yes…… nu ritmisch ondersteund kraait de gitaar van plezier, en wederom voorzien van een goede tekst.
8. Everybody Do Something
Donker en onheilspellend als en naderend onweer. Vlotte turn arounds, en breaks, laten deze song tintelen van energie.
9. Git Go Blues
Wat kan je zeggen als het hoge niveau van deze CD gehandhaafd blijft en niet ergens inzakt als je al 8 versnaperingen hebt mogen smaken? Een woord MEER!!
10. Hard Time A’Commin’
Meer traditioneel gespeeld op een akoestische klinkt het nog steeds als een massief stuk mahonie, met een volle gloed en fijne tekeningen in de nerven van je oren
11. Lightnin’ In My Pocket
Als afsluiter een slide, met een feel zoals die niet vaak wordt getroffen en wederom een aansprekende tekst.
In het woud van de elektrische blues is dit voor mij een bijzonder stuk werk dat opvalt door de kwaliteit die niet de weg van de minste weerstand bewandeld. Complex gespeeld, leunend op het eigen ritmegevoel, en verhalend en onderhouden. Beslist een aanrader.
